خلاصه من از آن گذشتم رفتم ، رسيديم به چارپارخانهء آقچه قابل . ديديم در ميان آن نماز مىخوانند « 1 » ، اما نماز سنى مىباشد . خيال كردم در اينجا ماندن صلاح نيست . اسب خودم را از اين گذرانيديم ، قدرى راه رفتيم . ديديم يك عرادهء ساليانى در كنار راه مانده است . يك نفر طفل گونه بر سر عراده نشسته كه چقدر او را صدا زدم و از او پرسيديم به طرف شيروان و يا به طرف ساليان مىروى ، او نتوانست به من معلوم بكند ، چراكه در آنجا آن‌قدر پشه مىبود [ اگر ] مىخواست دهان خود را واكند و حرف بزند ، دهان او پر از پشه مىشد . خلاصه ديدم از اين سودى حاصل نمىشود ، اسب خودم را به طرف شيروان هى زدم . رفتيم ديديم ماه در مقام تزايد است ، كم‌كم روشنايى آن « 2 » كوهها و صحراها [ را ] روشن مىكند ، اما طورى تشنگى به من رو آورده است ، [ كه ] زبانم در دهانم سوخته و چوب گشته است . ديديم صحرايست بىزرع ، بر بيابان مهيبى مىباشد كه به طرف راست كوههاى سنگى به نظر مىآيد ، به قرار يك ويرس راه مىشود ، اما راه ، راه ديرس است ، هيچ تخلفى ندارد و از اسب پايين آمديم . خيلى راه پياده رفتيم . اسب خودم را كشيديم ، ليكن راه آن‌قدر گرد داشت ، چكمه‌هاى « 3 » من تا الى قنج « 4 » به گرد مىرفتند و در خورجين نان ساليانى بسيار خوب داشتيم . يك قرص نان بيرون آورديم قدرى تناول نموديم . ديديم از شدت تشنگى به گلوى من نمىرود ، اما همان اسب من هميشه از عقب تفنگ ما را با لبها مىگرفت مىكشيد . قدرى از آن نان نزد دهان او برديم . همان ساعت نان را از دست من ربود خورد و معلوم شد اين حيوان گرسنه است . خلاصه دو قرص نان به همان‌طور به آن « 5 » داديم . ديديم [ شنيدم ] در پيش يك صداى آينده ملاحظه مىشود . همين بر روى زمين خوابيديم ديديم يك نفر سواره مكمل‌يراق مىباشد ، مىآيد . من فكر كردم حالا جاى مردن من است ، چراكه به طرفى نمىتوانم فرار بكنم و يا صداى من به جايى نمىرسد . اسب خودم را سوار گشتم . تفنگ خودم را خوب مهيا كردم . به دل گفتم : پناه بر خدا ! اكيد الور آديى قالور ، مخنتون نيى قالور « 6 » ؟ قدرى

--> ( 1 ) . در نسخه « مىخواند » . ( 2 ) . در نسخه « او » . ( 3 ) . در نسخه « چكمهاى » . ( 4 ) . قوزك پا . ( 5 ) . در نسخه « او » . ( 6 ) . نام جوانمرد پس از مرگ مىماند ، از آدم به دردنخور چه مىماند ؟